citius, altius, fortius!

ako si corbin!

isang nilalang mula sa isang all-girls school. at ngayo'y pumapasok na sa unibersidad ng pilipinas bilang isang CHK freshie. mahilig magbasa ng mga libro lalong-lalo na ang mga sinulat nina michael connelly, james patterson, lualhati bautista at nicholas sparks. nangungulila sa paglalaro ng softball. mahal na mahal ang pag-aaral ng arnis. mahilig tumunganga, mag-isip, magmuni-muni. at mahilig sa mga outdoor activities at mga hayop lalo na ang aking bebe.

taggity tag!



desiderata

Go placidly amid the noise and haste, and remember what peace there may be in silence. As far as possible without surrender be on good terms with all persons. Speak your truth quietly and clearly; and listen to others, even the dull and the ignorant; they too have their story.

Avoid loud and aggressive persons, they are vexations to the spirit. If you compare yourself with others, you may become vain and bitter; for always there will be greater and lesser persons than yourself. Enjoy your achievements as well as your plans.

Keep interested in your own career, however humble; it is a real possession in the changing fortunes of time. Exercise caution in your business affairs; for the world is full of trickery. But let this not blind you to what virtue there is; many persons strive for high ideals; and everywhere life is full of heroism.

Be yourself. Especially, do not feign affection. Neither be cynical about love; for in the face of all aridity and disenchantment it is as perennial as the grass.

Take kindly the counsel of the years, gracefully surrendering the things of youth. Nurture strength of spirit to shield you in sudden misfortune. But do not distress yourself with dark imaginings. Many fears are born of fatigue and loneliness. Beyond a wholesome discipline, be gentle with yourself.

You are a child of the universe, no less than the trees and the stars; you have a right to be here. And whether or not it is clear to you, no doubt the universe is unfolding as it should.

Therefore be at peace with God, whatever you conceive Him to be, and whatever your labors and aspirations, in the noisy confusion of life keep peace with your soul.

With all its sham, drudgery, and broken dreams, it is still a beautiful world. Be cheerful. Strive to be happy.
:)
[max ehrmann]


Saturday, March 12, 2005

8 more school days to go... Summer na. malaya na kaming mga estudyante sa mga homework at schoolwork na tinatambak sa amin. Hindi ko alam kung natutuwa na ako o nalulungkot sa pagsapit ng summer. Patapos na ang isang taon ng pag aaral. Nakakalungkot... malapit na kaming mag graduate. Nung isang gabi nga eh, tumitingin ako sa yearbook namin nung grade school. Napatingin ako sa mga 2nd year nung grade 7 kami...yung mga seniors ngayon. Graduate na sila sa ilang linggo... Kami...ang lapit na rin. 2 taon na lang... kami rin susunod na sa kanila. Ang bilis ng panahon. Ayaw ko pang umalis sa pader ng AA. Di ko alam kung kaya kong mag college. Gusto kong bumagal ang panahon. Ang bilis... ang hirap paniwalaan.

*****

May retainers na ako. Katuwa... alang binigay na lalagyan ng retainers sa akin. Para raw suotin ko yun 24/7... kahit sa pagkain...pagtulog... Aalisin ko lang pag lilinisin ko na. Hindi ko nga maibalik sa tamang posisyon e. Hirap ;p

*****

Nagtataka lang ako... kung bakit ang weird ng mouse ko. Yung...ano ba tawag dun? Yung arrow... yung ginagalaw ng mouse... Kung ano man yun. Bigla na lang gagalaw... di ko naman ginagalaw yung mouse... Pupunta sa itaas hanggang marating ang gilid sa screen.. at kanina lang naglalakad siya patunong kanan ng screen... kalabuan ng mundo...

*****

Wala akong magawa... Dapat yung english ginagawa ko ngayon. Pero ala akong maidugtong sa unang paragraph... Kailangan ko ba ng inspiration? [inspiration ba itoh?] Bwehe... Malabo...

*****

Kahapon. huling araw ng clubs...ng softball. Nakipaglaban sa amin ang ilan sa mga guro. Malabo. Hindi na ako marunong maglaro. Feeling ko ang tanga ko pagdating sa softball. Di na ako nakakatapon ng bola nang maayos... Di ko na alam kung saan itatapon ang bola...at least nakatama pa ako ng bola... kahit isang beses. Hindi gaanong memorable ang last day ng clubs... di tulad nung grade 7. Halos lahat kami close... Masaya nung mga araw na yun. Ngayon? Hindi ko na alam...

Sasama pa ba ako sa Ateneo na yan? Di ko alam... Nagdadalawang isip na tuloy ako. Unang una, di ko alam kung saan at paano mag 'enrol'... pangalawa, paano pupunta dun... Sagot naman dyan...

posted by kcorbin at 9:06 PM

0 Comments:

Post a Comment

<< Home