citius, altius, fortius!

ako si corbin!

isang nilalang mula sa isang all-girls school. at ngayo'y pumapasok na sa unibersidad ng pilipinas bilang isang CHK freshie. mahilig magbasa ng mga libro lalong-lalo na ang mga sinulat nina michael connelly, james patterson, lualhati bautista at nicholas sparks. nangungulila sa paglalaro ng softball. mahal na mahal ang pag-aaral ng arnis. mahilig tumunganga, mag-isip, magmuni-muni. at mahilig sa mga outdoor activities at mga hayop lalo na ang aking bebe.

taggity tag!



desiderata

Go placidly amid the noise and haste, and remember what peace there may be in silence. As far as possible without surrender be on good terms with all persons. Speak your truth quietly and clearly; and listen to others, even the dull and the ignorant; they too have their story.

Avoid loud and aggressive persons, they are vexations to the spirit. If you compare yourself with others, you may become vain and bitter; for always there will be greater and lesser persons than yourself. Enjoy your achievements as well as your plans.

Keep interested in your own career, however humble; it is a real possession in the changing fortunes of time. Exercise caution in your business affairs; for the world is full of trickery. But let this not blind you to what virtue there is; many persons strive for high ideals; and everywhere life is full of heroism.

Be yourself. Especially, do not feign affection. Neither be cynical about love; for in the face of all aridity and disenchantment it is as perennial as the grass.

Take kindly the counsel of the years, gracefully surrendering the things of youth. Nurture strength of spirit to shield you in sudden misfortune. But do not distress yourself with dark imaginings. Many fears are born of fatigue and loneliness. Beyond a wholesome discipline, be gentle with yourself.

You are a child of the universe, no less than the trees and the stars; you have a right to be here. And whether or not it is clear to you, no doubt the universe is unfolding as it should.

Therefore be at peace with God, whatever you conceive Him to be, and whatever your labors and aspirations, in the noisy confusion of life keep peace with your soul.

With all its sham, drudgery, and broken dreams, it is still a beautiful world. Be cheerful. Strive to be happy.
:)
[max ehrmann]


Wednesday, March 30, 2005

Sorry! You wont be seeing any GIFs for a while! ;p Katamad gumawa ano. dumagdag pa ang init ng panahon... tignan na lang natin ismee...kung gagawa ako...bwehehe... ayoko nga! di kaya ng aking isipan...:p

Finally! Nakapagjogging na ako sa umaga...Dati ko pang gustong magjogging sa umaga since pasukan pa. ngayon lang ako nagkaroon ng will power...para bumangon...saka ginigising ako ng 2 alarm clock...isama pa nanay ko! hehe... sino bang hindi magigising diba? kasama ko kapatid ko nung nagjogging ako. masaya siya... hindi pa sumisikat ang araw... ang lamig pa ng simoy ng hangin! refreshing! lol. pero pagdating namin sa bahay hindi pa ako masyadong pinagpapawisan...

Nakakaawa yung aso naming isa... gustong lumabas... so nilakad ko siya..God! Doon ako pinagpawisan! Alam kaya niya na wala na yung kasama niya? Nakapagtataka... pero lucky talaga siya. Ilang beses na siyang nagkasakit... dati nga eh nung tuta pa siya.. sumusuka siya ng bulate.. gross, i know.. so dinala namin siya sa vet... nung nandoon siya.. nagkasakit uli siya... yung nakakamatay talaga... inaatake halos lahat ng tuta...lol...buti na lang naagapan... naka ilang thousands din kami sa kanya... isang linggo ba naman siya doon...sabi nga ng mom ko dapat daw hindi na nila kukunin si lucky... pero nung dumating sila sa vet tapos nilabas ng doc si lucky...nag wag siya ng tail...kahit sobrang hinang hina na siya... naawa rin sila.. tapos one time nung ilalakad sana ng katulong yung mga aso... eh mahilig tumakas si lucky noon... umaakyat ng bakod... nakaakyat na siya nun...e may mga bubog sa itaas...biglang tinalunan ni jumbo yung katulong...so nasama si lucky sa pagbagsak... duguan talaga siya nun. ayaw tumigil ang pag agos ng dugo sa paw niya. pagdating ko nga mula school eh...nakabalot ng cloth yung paw niya... ang higpit! mga putang ina talaga ang nagtali nun sa kanya! [kapitbahay namin...] eh ayaw idala ni dad si lucky sa vet...grrrrr... twas too late nung dinala na siya... inu-uod na nga yung paa eh... circulation of blood stopped kasi nga sa sobrang higpit ng pagkatali.. the next thing i knew... dad texted me that the vet had to cut off the paw... god...nakakaiyak that time... ang hirap tignan si lucky... oh well... buhay pa naman siya ngayon! and for that...im thankful..hehe

and dont mind the pic that's below this... ang weird...ang panget ng pag ka edit ko! ;p

Image hosted by Photobucket.com
si kyra at ako noong 1st year class encounter

and oh...im back at neopets!!

posted by kcorbin at 12:36 PM

0 Comments:

Post a Comment

<< Home