citius, altius, fortius!

ako si corbin!

isang nilalang mula sa isang all-girls school. at ngayo'y pumapasok na sa unibersidad ng pilipinas bilang isang CHK freshie. mahilig magbasa ng mga libro lalong-lalo na ang mga sinulat nina michael connelly, james patterson, lualhati bautista at nicholas sparks. nangungulila sa paglalaro ng softball. mahal na mahal ang pag-aaral ng arnis. mahilig tumunganga, mag-isip, magmuni-muni. at mahilig sa mga outdoor activities at mga hayop lalo na ang aking bebe.

taggity tag!



desiderata

Go placidly amid the noise and haste, and remember what peace there may be in silence. As far as possible without surrender be on good terms with all persons. Speak your truth quietly and clearly; and listen to others, even the dull and the ignorant; they too have their story.

Avoid loud and aggressive persons, they are vexations to the spirit. If you compare yourself with others, you may become vain and bitter; for always there will be greater and lesser persons than yourself. Enjoy your achievements as well as your plans.

Keep interested in your own career, however humble; it is a real possession in the changing fortunes of time. Exercise caution in your business affairs; for the world is full of trickery. But let this not blind you to what virtue there is; many persons strive for high ideals; and everywhere life is full of heroism.

Be yourself. Especially, do not feign affection. Neither be cynical about love; for in the face of all aridity and disenchantment it is as perennial as the grass.

Take kindly the counsel of the years, gracefully surrendering the things of youth. Nurture strength of spirit to shield you in sudden misfortune. But do not distress yourself with dark imaginings. Many fears are born of fatigue and loneliness. Beyond a wholesome discipline, be gentle with yourself.

You are a child of the universe, no less than the trees and the stars; you have a right to be here. And whether or not it is clear to you, no doubt the universe is unfolding as it should.

Therefore be at peace with God, whatever you conceive Him to be, and whatever your labors and aspirations, in the noisy confusion of life keep peace with your soul.

With all its sham, drudgery, and broken dreams, it is still a beautiful world. Be cheerful. Strive to be happy.
:)
[max ehrmann]


Friday, August 12, 2005

Ang saya ng araw na ito kahit na isang tambak na sakit ng ulo ang nararanasan ko ngayon. *tigil ng matagal* Hindi pa rin ako nakakapagsulat sa magandang Ingles...

Masaya ako, unang una, dahil tapos na ang mga lintik...[ang ibig sabihin po niyan ay kidlat.weh.]...na mga eksams. Masaya ako kasi ang IP na lang at Monologo sa Pinoy ang aatubagin ko ngayong linggo.. at sa susunod pang taon.

At ang pangalawang dahilan kung bakit ako masaya dahil sa *drum rolls* isang fanfic! Mukhang may naririnig na akong naggogroan ah. Masaya siya sapagkat lahat ng gusto kong mangyari pagkatapos ng book6 ay naisulat sa isang fanfic! Ngunit nakakabwiset dahil maikling fanfic lang siya. Pero andun talaga lahat! Kulang na lang ang buong book 7! *ngiti* Basahin nyo rin ah! Lahat ng mga mahilig sa HP...

Pindutin nyo po!---->Crimson Emeralds by The Velvet Ghost

~*~*~
Bakit ba ganun? Kung kelan pwedeng pwede...doon naman nagloloko ang panahon. Isang buwan na ang lumipas since huling training ko sa UP. Isang buwan na rin iyon. Naalala ko pa rin na mga isang linggo iyon bago ang laro namin sa MC. Dapat nga hindi kami matutuloy dahil umulan ulan pa bago kami pinalabas sa eskwela. Pero buti na lang at tumigil ang ulan...lumabas ang araw sa tinataguan niyang mga ulap. Kung hindi...mga isa't kalahating buwan na.

Hindi ko akalaing 3 beses pa lang kami nakakapagtraining since nagsimula ang pasukan. At isang markahan na ang lumipas. Ang kakaunti. Masyadong kaunti. Pero at least may pagkakataon pa rin ako. Pero...kulang talaga. Nawawala na ako sa kondisyon. Hindi na ako ang pitcher dati na kakatapos lang sa sports clinic...

Paano na kaya yan? Kaya ko ba talagang ipagpatuloy ito? Naisali kami sa Tot tournament...kung ano man iyon...at parang...hindi ko yun kakayanin. Parang nakakatakot. Ewan. Malay.

posted by kcorbin at 4:42 PM

0 Comments:

Post a Comment

<< Home