Kagabi nanood kami ng "the day after tomorrow" sa aming reliable na laging nasisirang DVD player. At dahil sa napanood ko ang "the inconvenient truth" bago ang TDAT, mas naintindihan ko na ang mga teoryang binabanggit nila dito sa TDAT. At muling bumalik ang aking "save the planet" na pag-iisip dahil sa pelikulang ito. Napaisip nga ako eh saan kaya kami magtatago nang hindi kami mamamatay kung biglang nagkaroon ng ICE AGE?! Pero buti na lang nasa equator ang pinas, para kahit papano makakaisip pa tayo ng paraan bago tamaan ng mga superduper to the nth power na mga bagyo na hurricane na sobrang lamig na kayang gawing yelo ang mga bagay pati mga tao sa loob lang ng ilang segundo!! Haha, nagets niyo ko?
Anyway, kahapon pumunta kami ng isa kong kaibigan na ka-subdivision ko rin sa NBS para bumili ng mga libro. Dumiretso kami sa pinakatuktok dahil doon ang natatandaan ko na maraming libro na halo halo at luma...kaya in short, mas mura. Actually, wala akong hinahanap na libro talaga nung pumasok ako sa entrance ng NBS. Nagbabaka sakali lang ako na may makitang libro na kilala ko ang may akda. At viola! May nakita nga ako! Nakita ko ang pangalan ni Michael Connelly, isa sa mga gusto kong writer ng mga crime novels! At sobrang swerte ko kasi nakita ko na "The Poet" siya. Dati kasi nabasa ko ang sequel niya na "The Narrows" at ilang beses binanggit yung mamamatay-tao na tinago nila sa pangalang "the poet". At oo, mas nauna ko pang nabasa ang sequel ng isang libro. Ayan, nakahanap na rin ako ng libro kaya masaya na lang akong naglilibot sa mga napakamaraming shelves na puno ng libro. Habang naghihintay sa kaibigan ko, nagbabasa ako ng mga "survival" tips book na sari-sari tulad na lang kung ano ang gagawin kapag may barilan, o nahulog ang eroplanong sinasakyan mo, o kung nakagat ka ng isang ahas, o kung may bigla kang makaharap na mountain lion sa daan, o kung paano tumanggap ng suntok at kung anu-ano pang kaweirdohan sa mundo na posible namang mangyari! Pagkatapos madaanan ng aking mga mata ang isang libong mga pamagat ng libro, nakahanap na rin ng librong bibilhin ang kaibigan ko! Kaya kami'y natuwa at bumaba ng isang palapag...o dalawa? Nakalimutan ko na, basta ang importante nag-iba kami ng palapag na iikutin! Habang naghahanap siya sa mga classics na libro pumunta ako sa mga general fiction na mga libro. Nakita ko si Nicholas Sparks. Alam niyo naman kung gaano ako kaadik sa mga librong naisulat niya. Tas bigla kong nakita ang isang hard-bound na libro na hindi ko pa nababasa. Pagtingin ko sa likod...nanlaki mata ko at napatitig nang matagal dahil higit sa isang libo ang presyo nito!! Binalik ko na lang kasi wala akong balak bumili ng isang libro kapag wala akong pera. Kaya tumalikod ako kay Nicholas Sparks at napangiti bigla nang makita ko si James Patterson sa kabila! At mas lalo siyang lumaki nung makita ko ang pamagat na "The Lake House" at sa ibaba nito nakasulat ang "the electrifying sequel to when the wind blows". Naku, bigla namang naglaho tong ngiti ko kasi kulang pera ko. Well, sakto siya pero kumukulo na tiyan ko at wala akong perang pagkain at pagcommute kung bibilhin ko si "the poet" at "the lake house" nang sabay. T.T Buti na lang mahal ako ng aking kaibigan at sinabi niyang papahiramin niya ako ng pera para makakain ako! :D At sobrang nabusog kami sa kinain namin na chicken fillet burger at extra large frosty dessert ng wendy's! (may apostrophe ba o wala? ewan...) Dahil puno ang aming tiyan, naglakad-lakad muna kami at nag window-shopping habang nagtataka kung bakit puro mga damit lang at sapatos ang laman ng mga stalls sa mall na yun. Nagsawa na kami sa kaiikot at nagjeep pauwi. Wala kaming makitang fx na dumadaan sa subdivision namin kaya jeep nalang. At medyo nabobo ako sa math at filipino (o spanish) dahil hindi ko maalala kung ang trese ba ay 13 at kung pangdalawahan na yung bayad. :)) Ayan, tricycle papunta sa kanila at nagbisikleta ako papunta samin. Saya ko talaga! :D
Haha, haba ng entry kong ito ano? Wag mag-alala...kasi hindi pa ako tapos!
Hindi ba't nabanggit ko sa itaas na nanood ako ng TDAT pero bago yun nanggaling ako sa pamimili ng mga libro? Well, pagkatapos ko kasing manood, binasa ko ang "the lake house" *malaking ngiti* At grabe, kanina lang ako nagkagoon ever since nabasa ko ang mga HP series. Kasi naman, mga 12.30 ako natapos sa panonood at mga 1 ako nagsimula magbasa...hanggang mag 3.30. Pumasok nga sa isip ko na tapusin na yung libro. Pero ayaw ng utak ko, sumasakit na eh. :)) Kaya tinigil ko at natulog ako hanggang magtanghalian. Kaya ibig sabihin hindi ako nakapunta sa school at hindi ko man lang napuntahan ang softbelles para tingnan kung meron ba o hindi.
Hay, naguguluhan na kayo sa istorya ng aking buhay noh? :D
Ah nga pala. Kung may isang bagay na idadagdag ko sa aking listahan ng mga hindi-na-gagawin-hanggang-kailangang-kailangang-kailangan-talaga-gawin ay magpafacial treatment. Asus, kasi naman kung ikaw ay tulad ko na nagmana sa mapimple na magulang at naglalaro ng softball at nabubuhay na ng 17 taon na naka-expose sa maduming hangin ang aking mukha...e isang torture lang naman ang magpafacial treatment sa unang pagkakataon. I swear, ang tagal ng torture na yun. Ilang beses pumasok sa isipan ko na mas pipiliin ko pang matamaan ng mga softball sa katawan nang madaming beses kesa magpaprick ng mga acne. T.T Kawawang ilong ko. Di niya tinigilan ilong ko. At parang lahat ng pores sa mukha ko may nakita siyang acne. Well, hyperbole lang siya pero tingin ko naman gets niyo tinutukoy ko.
Oo na. Malapit na kong tumigil. Ay! Naalala ko. Kanina naman, nanood ako ng "the core" at natawa lang ako sa mga effects na ginawa nila. At yung nerd na magaling magcomputer dun eh kahawig si ryan agoncillo pero mas matangos nga lang ang ilong ni agoncillo. At nang patapos na ang pelikula, bigla kong naisip na kamukha ni toby mcguire ang nerd na ito. Kaya nagkaroon ako ng isang konklusyon pagkatapos manood ng "the core". si ryan agoncillo ay kahawig si spiderman!
XD Ha! Madokleng kayo sa haba nito! (hi ninang!XD)
Waaaaaaahahahahahahaha...
Anyway, kahapon pumunta kami ng isa kong kaibigan na ka-subdivision ko rin sa NBS para bumili ng mga libro. Dumiretso kami sa pinakatuktok dahil doon ang natatandaan ko na maraming libro na halo halo at luma...kaya in short, mas mura. Actually, wala akong hinahanap na libro talaga nung pumasok ako sa entrance ng NBS. Nagbabaka sakali lang ako na may makitang libro na kilala ko ang may akda. At viola! May nakita nga ako! Nakita ko ang pangalan ni Michael Connelly, isa sa mga gusto kong writer ng mga crime novels! At sobrang swerte ko kasi nakita ko na "The Poet" siya. Dati kasi nabasa ko ang sequel niya na "The Narrows" at ilang beses binanggit yung mamamatay-tao na tinago nila sa pangalang "the poet". At oo, mas nauna ko pang nabasa ang sequel ng isang libro. Ayan, nakahanap na rin ako ng libro kaya masaya na lang akong naglilibot sa mga napakamaraming shelves na puno ng libro. Habang naghihintay sa kaibigan ko, nagbabasa ako ng mga "survival" tips book na sari-sari tulad na lang kung ano ang gagawin kapag may barilan, o nahulog ang eroplanong sinasakyan mo, o kung nakagat ka ng isang ahas, o kung may bigla kang makaharap na mountain lion sa daan, o kung paano tumanggap ng suntok at kung anu-ano pang kaweirdohan sa mundo na posible namang mangyari! Pagkatapos madaanan ng aking mga mata ang isang libong mga pamagat ng libro, nakahanap na rin ng librong bibilhin ang kaibigan ko! Kaya kami'y natuwa at bumaba ng isang palapag...o dalawa? Nakalimutan ko na, basta ang importante nag-iba kami ng palapag na iikutin! Habang naghahanap siya sa mga classics na libro pumunta ako sa mga general fiction na mga libro. Nakita ko si Nicholas Sparks. Alam niyo naman kung gaano ako kaadik sa mga librong naisulat niya. Tas bigla kong nakita ang isang hard-bound na libro na hindi ko pa nababasa. Pagtingin ko sa likod...nanlaki mata ko at napatitig nang matagal dahil higit sa isang libo ang presyo nito!! Binalik ko na lang kasi wala akong balak bumili ng isang libro kapag wala akong pera. Kaya tumalikod ako kay Nicholas Sparks at napangiti bigla nang makita ko si James Patterson sa kabila! At mas lalo siyang lumaki nung makita ko ang pamagat na "The Lake House" at sa ibaba nito nakasulat ang "the electrifying sequel to when the wind blows". Naku, bigla namang naglaho tong ngiti ko kasi kulang pera ko. Well, sakto siya pero kumukulo na tiyan ko at wala akong perang pagkain at pagcommute kung bibilhin ko si "the poet" at "the lake house" nang sabay. T.T Buti na lang mahal ako ng aking kaibigan at sinabi niyang papahiramin niya ako ng pera para makakain ako! :D At sobrang nabusog kami sa kinain namin na chicken fillet burger at extra large frosty dessert ng wendy's! (may apostrophe ba o wala? ewan...) Dahil puno ang aming tiyan, naglakad-lakad muna kami at nag window-shopping habang nagtataka kung bakit puro mga damit lang at sapatos ang laman ng mga stalls sa mall na yun. Nagsawa na kami sa kaiikot at nagjeep pauwi. Wala kaming makitang fx na dumadaan sa subdivision namin kaya jeep nalang. At medyo nabobo ako sa math at filipino (o spanish) dahil hindi ko maalala kung ang trese ba ay 13 at kung pangdalawahan na yung bayad. :)) Ayan, tricycle papunta sa kanila at nagbisikleta ako papunta samin. Saya ko talaga! :D
Haha, haba ng entry kong ito ano? Wag mag-alala...kasi hindi pa ako tapos!
Hindi ba't nabanggit ko sa itaas na nanood ako ng TDAT pero bago yun nanggaling ako sa pamimili ng mga libro? Well, pagkatapos ko kasing manood, binasa ko ang "the lake house" *malaking ngiti* At grabe, kanina lang ako nagkagoon ever since nabasa ko ang mga HP series. Kasi naman, mga 12.30 ako natapos sa panonood at mga 1 ako nagsimula magbasa...hanggang mag 3.30. Pumasok nga sa isip ko na tapusin na yung libro. Pero ayaw ng utak ko, sumasakit na eh. :)) Kaya tinigil ko at natulog ako hanggang magtanghalian. Kaya ibig sabihin hindi ako nakapunta sa school at hindi ko man lang napuntahan ang softbelles para tingnan kung meron ba o hindi.
Hay, naguguluhan na kayo sa istorya ng aking buhay noh? :D
Ah nga pala. Kung may isang bagay na idadagdag ko sa aking listahan ng mga hindi-na-gagawin-hanggang-kailangang-kailangang-kailangan-talaga-gawin ay magpafacial treatment. Asus, kasi naman kung ikaw ay tulad ko na nagmana sa mapimple na magulang at naglalaro ng softball at nabubuhay na ng 17 taon na naka-expose sa maduming hangin ang aking mukha...e isang torture lang naman ang magpafacial treatment sa unang pagkakataon. I swear, ang tagal ng torture na yun. Ilang beses pumasok sa isipan ko na mas pipiliin ko pang matamaan ng mga softball sa katawan nang madaming beses kesa magpaprick ng mga acne. T.T Kawawang ilong ko. Di niya tinigilan ilong ko. At parang lahat ng pores sa mukha ko may nakita siyang acne. Well, hyperbole lang siya pero tingin ko naman gets niyo tinutukoy ko.
Oo na. Malapit na kong tumigil. Ay! Naalala ko. Kanina naman, nanood ako ng "the core" at natawa lang ako sa mga effects na ginawa nila. At yung nerd na magaling magcomputer dun eh kahawig si ryan agoncillo pero mas matangos nga lang ang ilong ni agoncillo. At nang patapos na ang pelikula, bigla kong naisip na kamukha ni toby mcguire ang nerd na ito. Kaya nagkaroon ako ng isang konklusyon pagkatapos manood ng "the core". si ryan agoncillo ay kahawig si spiderman!
XD Ha! Madokleng kayo sa haba nito! (hi ninang!XD)
Waaaaaaahahahahahahaha...
citius, altius, fortius!

0 Comments:
Post a Comment
<< Home