Sa wakas, pagkatapos naming mawalan ng telepono sapagkat isang malabong telephone company ang PT&T, may PLDT wireless na kami at nagpakabit na rin ng SmartBro dito. Pagkatapos ng ilang linggong pagkawalay sa mundong online, pagkatapos ng maraming beses ng pagbisita ng SC at ng mga mall para lang makigamit ng kanilang internet services, pagkatapos ng mga gabing nakatulala sa isang tabi at pagmumuni-muni ng kung anu-ano, sa wakas, makakagamit na rin ako ng telepono at internet! Kaya maging masaya kayo para sa akin! Bilis, bilis! :) Hindi na ako mahihirapan maghanap ng mga impormasyong kailangan para sa klase. Hindi na ako magiging ignorante (pramis, slight na lang XD) tungkol sa mga pangyayari dito sa mundo ng online at pati na rin sa labas ng mundo ng mga kompyuter.

Isa lang naman nakikita kong masamang epekto ng paggamit ko ng internet tuwing gabi eh, masyado kasing malakas ang kanyang "pulling factor" sa akin parang pull of gravity. Hehe. Hindi ko namamalayan ang paglipas ng oras e. Masyado akong nasisiyahan at naaaliw tumingin-tingin ng mga bagay-bagay dito sa internet. At dahil dito, nauubos ang oras ko na DAPAT nakalaan para sa pagbabasa ng mga mahahalagang readings sa mga gawaing wala masyadong kwenta. Hay, mahihirapan na uli akong maging seryoso sa pag-aaral nito. Hehehe... Babalik uli ako sa dating gawi ng pagbabad sa YM at net surfing... XD

***

Madali akong mafrustrate kapag hindi ko magawa nang maayos ang isang bagay na dapat alam ko kung paano gawin in the first place. Nakakafrustrate kasi alam mo youre doing it all wrong pero hindi mo alam kung paano ito itama at kung bakit hindi mo maitama. At once matopakan ako nito, madadala na ako buong araw.. At makikita mo na talagang disappointed sila sa pinakitang performance... Ayaw ko pa naman nakakadisappoint ng mga tao. Ang bigat masyado ng pakiramdam kapag hindi ko magawa ang mga dapat gawin.

Oh well.. May panahon pa naman para maitama iyon diba? Hindi pa naman ako nahuhuli...